|
Ingvar Stenström
|
| Problemas fonetic de linguas international o le pronunciation del lingua international. |
|
Iste paginas reproduce le texto del discurso al 8-e Conferentia International de Interlingua, Paris 1987.
Le discurso es publicate per le Servicio de Libros del Union Mundial pro Interlingua, Nederland 1991 ISBN 90-71196-17-8 sub le titulo "Tema: Interlinguistica e Interlingua - Discursos public per Ingvar Stenström e Leland B. Yeager".
Iste paginas appare in rete per le interesse del Autor.
Su prefacio al publication.
|
Pronunciation
e qualitate |
Le titulo pote indicar que io tractara alternativemente le pronunciation de un lingua international tal qual illo de facto es o le qualitates desirabile que un tal lingua debe haber.
Io probara tractar in forma succinte ambe aspectos, comenciante con le desideratos que on pote presentar:
Un systema de fonemas, le quales es clarmente distinguibile e facilemente apprensibile al plus grande numero de populos possibile, un systema que es in omne puncto clar e plus facile que illo de qualcunque lingua national.
Illo debe dunque consister de sonos o plus ver fonemas que es commun a fonte linguas como possibile. Jam si on se restringe al base fonic commun al linguas de Europa isto exclude sonos como le vocales labialisate [y] e [&oumb] e le vocales nasalisate [ã], [õ], [ ] etc., consonantes palatalisate, le interdentales [ ]e [ ] del parolas anglese 'think' e 'the', le distinction inter duo laryngales [h] e [x].
E naturalmente se exclude le empleo de tonos diverse pro distinguer duo parolas, le quales alteremente esserea identic. (in svedese e norvegiano on ha duo tonos e in chinese pan-national - le dialecto de Beijing - nominate putonghua on ha 4 tonos; in un dialecto sud-chinese 9 tal tonos.)
Il sembla etiam clar que un distintion inter variantes clause o aperte de vocales non es desirabile. In italiano p.ex. le litteras o e e pote representar le sonos [o] e [ ] e [e] e [ ] respectivemente.
E finalmente: le quantitate de un sono non debe esser distinctive. (Anglese 'meal' e 'mill' se distingue quasi solmente per le quantitate de vocales. Germano 'fühlen' contra 'füllen' es un melior exemplo.)
In conclusion on pote constatar que un fonema in un LI debe esser plus large, i.e. haber un plus grande latidude, que permitte plure parve variationes del sono, sin que iste varaitiones deveni distinctive.
Regrettabilemente le foneticos non se ha multo occupate de iste problema.
Le exception le plus notabile es le professor e prince russe N. S. Trubetskoy (1980-1938). Ille es a vices appellate le patre del fonologia, un disciplina que se occupa del systemas fonetic de linguas individual.
Trubetskoy esseva le primus motor del famose Circulo linguistic de Praha (Le cercle linquistique de Prague) e in un de su publicationes, Travaux du Cercle Linguistique de Prague, nro 8 1939 ille da un analyse profunde.
"Wie soll das Lautsystem einer künstlichen internationalen Hilfssprache besschaffen sein?"
Approfundamento: Como leger Interlingua.
|
|